STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вяроўчына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вяро́ўчына мн. вяро́ўчыны |
| Родны каго? чаго? |
вяро́ўчыны мн. вяро́ўчын |
| Давальны каму? чаму? |
вяро́ўчыне мн. вяро́ўчынам |
| Вінавальны каго? што? |
вяро́ўчыну мн. вяро́ўчыны |
| Творны кім? чым? |
вяро́ўчынай, вяро́ўчынаю мн. вяро́ўчынамі |
| Месны у кім? у чым? |
вяро́ўчыне мн. вяро́ўчынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чалавек галодны ні на што не годны.
Шчыра кажучы, мне абсалютна ўсё роўна з мукой дранікі ці без. І нават з яйкам яны ці без. Мне любыя падабаюцца.
viaroŭčyna — беларуская лацінка
Слова вяроўчына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вяроўчына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вярста + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вяро́за (6)
(9) шалё́ўчына ‹
› вяро́ўка (7)
(8) дзіўчына ‹
› вяро́ўчаны (9)
(9) каро́ўчына ‹
› вярста́ (6)
(8) дзяўчы́на ‹
› вярста́к (7)
(12) цар-дзяўчы́на ‹
› вярста́льнік (11)
(7) ба́ччына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
