вяроза

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова вяроза
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вяро́за мн. вяро́зы
Родны каго? чаго?	вяро́зы мн. вяро́з
Давальны каму? чаму?	вяро́зе мн. вяро́зам
Вінавальны каго? што?	вяро́зу мн. вяро́зы
Творны кім? чым?	вяро́зай, вяро́заю мн. вяро́замі
Месны у кім? у чым?	вяро́зе мн. вяро́зах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

А што калі Вікіпедыя цалкам напісана штучным інтэлектам і кожны артыкул гэта фэйк?

займіцеся фактчэкінгам, ціктокі яны глядзяць

viaroza — беларуская лацінка

Слова вяроза (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: