мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
вяро́вачны — прыметнік вяро́ўка — назоўнік
канцэпт

вяроза

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова вяроза
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 вяро́за

мн.  вяро́зы
Родны
каго? чаго?		 вяро́зы

мн.  вяро́з
Давальны
каму? чаму?		 вяро́зе

мн.  вяро́зам
Вінавальны
каго? што?		 вяро́зу

мн.  вяро́зы
Творны
кім? чым?		 вяро́зай, вяро́заю

мн.  вяро́замі
Месны
у кім? у чым?		 вяро́зе

мн.  вяро́зах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не злуйся вельмі: кроў папсуеш.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

эх, зараз бы марозіва ў вафельцы


viaroza — беларуская лацінка

Слова вяроза (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вяроза — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вяроўка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› вяро́вачнік (10)

(6) Бяро́за ‹

› вяро́вачніца (11)

(6) бяро́за ‹

› вяро́вачны (9)

(8) тубяро́за ‹

› вяро́ўка (7)

(7) цвяро́за ‹

› вяро́ўчаны (9)

(9) нацвяро́за ‹

› вяро́ўчына (9)

(9) нецвяро́за ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

елкі