STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вяровачніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вяро́вачніца мн. вяро́вачніцы |
| Родны каго? чаго? |
вяро́вачніцы мн. вяро́вачніц |
| Давальны каму? чаму? |
вяро́вачніцы мн. вяро́вачніцам |
| Вінавальны каго? што? |
вяро́вачніцу мн. вяро́вачніц |
| Творны кім? чым? |
вяро́вачніцай, вяро́вачніцаю мн. вяро́вачніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
вяро́вачніцы мн. вяро́вачніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кадук яго ведае — нічога невядома (пра каго‑, што‑н.)
кадук з ім = хай, няхай будзе так
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
viarovačnica — беларуская лацінка
Слова вяровачніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вяровачніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вяроза + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вярну́ць (7)
(9) гу́бачніца ‹
› вяро́вачка (9)
(7) вачні́ца ‹
› вяро́вачнік (10)
(10) дзіва́чніца ‹
› вяро́вачны (9)
(12) курсо́вачніца ‹
› вяро́за (6)
(9) лё́гачніца ‹
› вяро́ўка (7)
(7) да́чніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
