аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вяровачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вяро́вачка мн. вяро́вачкі |
| Родны каго? чаго? |
вяро́вачкі мн. вяро́вачак |
| Давальны каму? чаму? |
вяро́вачцы мн. вяро́вачкам |
| Вінавальны каго? што? |
вяро́вачку мн. вяро́вачкі |
| Творны кім? чым? |
вяро́вачкай, вяро́вачкаю мн. вяро́вачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вяро́вачцы мн. вяро́вачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дасць Бог дзень — дасць і спажытак.
Дасць Бог хлеба — дасць і да хлеба.
На вечарынцы сказалі адчуваць сябе як дома, таму я памыўся пад душам і лёг спаць.
viarovačka — беларуская лацінка
Слова вяровачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вяровачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вяровачнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вярну́цца (8)
(12) маскіро́вачка ‹
› вярну́ць (7)
(11) свякро́вачка ‹
› вярну́ць (7)
(12) шпацыро́вачка ‹
› вяро́вачнік (10)
(9) насо́вачка ‹
› вяро́вачніца (11)
(9) вато́вачка ‹
› вяро́вачны (9)
(11) залато́вачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.