аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзіцёнак
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзіцё́нак мн. дзіцё́нкі |
| Родны каго? чаго? |
дзіцё́нка мн. дзіцё́нкаў |
| Давальны каму? чаму? |
дзіцё́нку мн. дзіцё́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
дзіцё́нка мн. дзіцё́нкаў |
| Творны кім? чым? |
дзіцё́нкам мн. дзіцё́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзіцё́нку мн. дзіцё́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Уначы прадметы мяняюць свае контуры. Бярэш шклянку вадзіцы папіць — а ў руцэ ўжо чамусьці бутэрброд з кілбасой.
dzicionak — беларуская лацінка
Слова дзіцёнак (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзіцёнак — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзіцянё + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзі́ўства (8)
(9) прысце́нак ‹
› дзіўчына (8)
(7) валё́нак ‹
› дзіцё́ (5)
(7) шулё́нак ‹
› дзіцсадко́ўскі (13)
(9) пярсцё́нак ‹
› дзіцянараджальны (16)
(4) зна́к ‹
› дзіцяне́ць (9)
(6) у знак ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.