дзіўства

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзіўства
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дзі́ўства мн. дзі́ўствы
Родны каго? чаго?	дзі́ўства мн. дзі́ўстваў
Давальны каму? чаму?	дзі́ўству мн. дзі́ўствам
Вінавальны каго? што?	дзі́ўства мн. дзі́ўствы
Творны кім? чым?	дзі́ўствам мн. дзі́ўствамі
Месны у кім? у чым?	дзі́ўстве мн. дзі́ўствах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прыгожае:
хутка = шпарка
ціхутка = марудна

Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?

dziŭstva — беларуская лацінка

Слова дзіўства (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: