STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дзі́ўная
м. дзі́ўны н. дзі́ўнае мн. дзі́ўныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дзі́ўнай, дзі́ўнае
м. дзі́ўнага н. дзі́ўнага мн. дзі́ўных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дзі́ўнай
м. дзі́ўнаму н. дзі́ўнаму мн. дзі́ўным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дзі́ўную
м. дзі́ўны (неадуш.), дзі́ўнага (адуш.) н. дзі́ўнае мн. дзі́ўныя (неадуш.), дзі́ўных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дзі́ўнай, дзі́ўнаю
м. дзі́ўным н. дзі́ўным мн. дзі́ўнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дзі́ўнай
м. дзі́ўным н. дзі́ўным мн. дзі́ўных |
скарбніца
Трапаць (мянціць, малоць) языком — гаварыць шмат і без толку, гаварыць бязглуздзіцу.
Уначы прадметы мяняюць свае контуры. Бярэш шклянку вадзіцы папіць — а ў руцэ ўжо чамусьці бутэрброд з кілбасой.
dziŭny — беларуская лацінка
Слова дзіўны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дзіўнюсенькі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзі́ўнасць (9)
(11) склеразі́ўны ‹
› дзіўне́йшы (9)
(8) эразі́ўны ‹
› дзі́ўненькі (10)
(11) персуазі́ўны ‹
› дзіўню́сенькі (12)
(8) задзі́ўны ‹
› дзі́ўства (8)
(8) надзі́ўны ‹
› дзіўчына (8)
(9) сна́дзіўны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Месны склон: у малаку / у малацэ ???