STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова дзіўнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзі́ўнасць мн. дзі́ўнасці |
| Родны каго? чаго? |
дзі́ўнасці мн. дзі́ўнасцяў, дзі́ўнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
дзі́ўнасці мн. дзі́ўнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
дзі́ўнасць мн. дзі́ўнасці |
| Творны кім? чым? |
дзі́ўнасцю мн. дзі́ўнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзі́ўнасці мн. дзі́ўнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Седзячы, нічога не выседзіш.
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
dziŭnasć — беларуская лацінка
Слова дзіўнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзіўнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзіўства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзі́ўна (6)
(14) эксплазі́ўнасць ‹
› дзіўнава́та (10)
(12) абразі́ўнасць ‹
› дзіўнава́ты (10)
(14) персуазі́ўнасць ‹
› дзіўне́йшы (9)
(15) гіпатэнзі́ўнасць ‹
› дзі́ўненькі (10)
(14) эксклюзі́ўнасць ‹
› дзі́ўны (6)
(10) па́ліўнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
