Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 злучыць¹, злучу, злучыш, злучыць; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Змацаваць адно з другім пры дапамозе чаго-н., якім-н. чынам. Злучыць канцы правадоў. // пераноснае значэнне Звязаць якімі-н. адносінамі, пачуццямі і пад. [Паўлінка:] Калі, калі ўжо надыдзе тая часінка, што нас злучаць навекі, і мы ўжо ніколі не расстанемся? ← Янка Купала. — Ты — мой любы і жаданы, і я мой лёс злучу з табой. ← Міхась Машара.
  2. Устанавіць зносіны, сувязь з чым-н., паміж чым-н. Злучыць новыя гарады чыгункай. Злучыць сельсаветы тэлеграфнай сувяззю. ▪ Каналамі злучылі мора з морам, Стан Волга абняла Масквы-ракі... ← Янка Купала. // Зрабіцца сродкам зносін, сувязі паміж чым-н. І мост над глыбокай ракою Падняўся, што выгіб дугі, Навекі злучыў між сабою Крутыя яе берагі. ← Міхась Калачынскі. // Падключыць нумар абанента для тэлефонных перагавораў. [Кісель] прайшоў у кабінет Яўгена Данілавіча і папрасіў тэлефаністку пошты злучыць яго з кватэрай. ← Макар Паслядовіч. [Камісараў:] Зараз жа злучыце мяне з тэлеграфам. ← Аркадзь Маўзон.
  3. Сабраць разам, аб'яднаць; утварыць адно цэлае. — Паўстань, народ, глучы ўсе сілы Супроць тэўтонскае арды. ← Якуб Колас. [Трактар] выйшаў на зарэчныя палі, каб заараць усе межы і ўсе палеткі злучыць у адно шырокае калгаснае поле. ← Ядвіга Бяганская.
  4. Прывесці ў хімічнае ўзаемадзеянне. Злучыць вадарод з кіслародам.
  5. Звязаць, спалучыць. Злучыць тэорыю з практыкай.
 злучыць², злучу, злучыш, злучыць; закончанае трыванне, каго.
  Звесці самку і самца для палавога акта з мэтай атрымання прыплоду.