Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 разлучыць, -лучу, -лучыш, -лучыць; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Прымусіць расстацца (блізкіх, сяброў). На другі дзень на рабоце іх разлучылі — Ніна засталася ў партыі жанчын, якая працавала ў горадзе, а Веру накіравалі на лесакамбінат. ← Барыс Мікуліч. // Прымусіць пакінуць што-н. дарагое, блізкае. Не дзівіцеся з Пракопа, што ён гэтак рад за сваю прафесію, з якой яго, як яму нешта здалося, хацелі разлучыць. ← Якуб Ермаловіч. // Прымусіць парваць шлюб, адносіны кахання, разысціся. [Рыгор:] — Цяпер між мной і Цыляй паўстала тайна, якая ледзьве не разлучыла нас назаўсёды. ← Алесь Асіпенка.
  2. Раздзяліць, аддзяліць што-н. ад чаго-н. Разлучыць канцы правадоў. ▪ [Бадзюля:] — Алё, алё! Раён... Разлучылі, мілая... ← Іван Пташнікаў.