аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова разлучніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
разлу́чніца мн. разлу́чніцы |
| Родны каго? чаго? |
разлу́чніцы мн. разлу́чніц |
| Давальны каму? чаму? |
разлу́чніцы мн. разлу́чніцам |
| Вінавальны каго? што? |
разлу́чніцу мн. разлу́чніц |
| Творны кім? чым? |
разлу́чніцай, разлу́чніцаю мн. разлу́чніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
разлу́чніцы мн. разлу́чніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Паспех — людзям на смех.
Ад спеху не нарабіць бы смеху.
пока (прыслоўе) — мы пакуль што не будзем вас штрафаваць
пока (злучнік) — ківайце галавою, пакуль моўная паліцыя ў добрым гуморы
пока! (да сустрэчы, пры расставанні) — бывай! бывайце!
razlučnica — беларуская лацінка
Слова разлучніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік разлучніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове разлучэнка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› разлу́чваць (10)
(9) мяшо́чніца ‹
› разлу́чнасць (11)
(9) даку́чніца ‹
› разлу́чнік (9)
(7) лу́чніца ‹
› разлу́чны (8)
(8) ану́чніца ‹
› разлучы́цца (10)
(9) дару́чніца ‹
› разлучы́ць (9)
(9) пару́чніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.