STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова паручніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пару́чніца мн. пару́чніцы |
| Родны каго? чаго? |
пару́чніцы мн. пару́чніц |
| Давальны каму? чаму? |
пару́чніцы мн. пару́чніцам |
| Вінавальны каго? што? |
пару́чніцу мн. пару́чніц |
| Творны кім? чым? |
пару́чніцай, пару́чніцаю мн. пару́чніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
пару́чніцы мн. пару́чніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не чапай сабаку, ён і гаўкаць не будзе.
— Віншуем! Вас прынялі ў таемны ордэн вялікіх ныцікаў.
— Але я не хачу!
— Неблагі пачатак!
paručnica — беларуская лацінка
Слова паручніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паручніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паручніцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паруча́цца (9)
(10) разлу́чніца ‹
› паруча́ць (8)
(8) ану́чніца ‹
› пару́чнік (8)
(9) дару́чніца ‹
› пару́чніцкі (10)
(11) спадру́чніца ‹
› пару́чніцтва (11)
(9) пазы́чніца ‹
› паручы́цель (10)
(8) язы́чніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
