аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова анучніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ану́чніца мн. ану́чніцы |
| Родны каго? чаго? |
ану́чніцы мн. ану́чніц |
| Давальны каму? чаму? |
ану́чніцы мн. ану́чніцам |
| Вінавальны каго? што? |
ану́чніцу мн. ану́чніц |
| Творны кім? чым? |
ану́чніцай, ану́чніцаю мн. ану́чніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
ану́чніцы мн. ану́чніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той наперадзе, што абагнаў, а той наперадзе, што за сабою цягне.
— Дзякуй, але рэлакацыя мяне не цікавіць.
— А рэінкарнацыя?
anučnica — беларуская лацінка
Слова анучніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік анучніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове анучына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› анучарэ́зка (10)
(9) даку́чніца ‹
› ану́чка (6)
(7) лу́чніца ‹
› ану́чнік (7)
(10) разлу́чніца ‹
› ану́чны (6)
(9) дару́чніца ‹
› ану́чына (7)
(9) пару́чніца ‹
› анфа́с (5)
(11) спадру́чніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.