STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова анфас
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
анфа́с мн. анфа́сы |
| Родны каго? чаго? |
анфа́су мн. анфа́саў |
| Давальны каму? чаму? |
анфа́су мн. анфа́сам |
| Вінавальны каго? што? |
анфа́с мн. анфа́сы |
| Творны кім? чым? |
анфа́сам мн. анфа́самі |
| Месны у кім? у чым? |
анфа́се мн. анфа́сах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прыгожае:
хутка = шпарка
ціхутка = марудна
— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
anfas — беларуская лацінка
Слова анфас (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік анфас — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове анфельцыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ану́чніца (8)
(5) па́фас ‹
› ану́чны (6)
(7) каніфа́с ‹
› ану́чына (7)
(5) пі́фас ‹
› анфа́сны (7)
(5) Тэха́с ‹
› анфе́льцыя (9)
(5) абца́с ‹
› анфіла́да (8)
(6) во́бцас ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
