STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова паручыцель
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
паручы́цель мн. паручы́целі |
| Родны каго? чаго? |
паручы́целя мн. паручы́целяў |
| Давальны каму? чаму? |
паручы́целю мн. паручы́целям |
| Вінавальны каго? што? |
паручы́целя мн. паручы́целяў |
| Творны кім? чым? |
паручы́целем мн. паручы́целямі |
| Месны у кім? у чым? |
паручы́целю мн. паручы́целях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Чалавек, які ўвесь час сядзіць дома і ўвесь час хіхікае — хіхікаморы.
paručycieĺ — беларуская лацінка
Слова паручыцель (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паручыцель — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паручыцелька + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пару́чніца (9)
(12) самавучы́цель ‹
› пару́чніцкі (10)
(14) законавучы́цель ‹
› пару́чніцтва (11)
(8) мучы́цель ‹
› паручы́целька (12)
(10) папячы́цель ‹
› паручы́цельскі (13)
(9) вяршы́цель ‹
› паручы́цельства (14)
(8) душы́цель ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
