STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самавучыцель
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самавучы́цель мн. самавучы́целі |
| Родны каго? чаго? |
самавучы́целя мн. самавучы́целяў |
| Давальны каму? чаму? |
самавучы́целю мн. самавучы́целям |
| Вінавальны каго? што? |
самавучы́цель мн. самавучы́целі |
| Творны кім? чым? |
самавучы́целем мн. самавучы́целямі |
| Месны у кім? у чым? |
самавучы́целі мн. самавучы́целях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто дбае, той і мае.
Хто не дбае, той трасцу мае.
Что русскому благо, тое беларусу блага.
samavučycieĺ — беларуская лацінка
Слова самавучыцель (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самавучыцель — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самавываз + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаву́цтва (10)
(10) разары́цель ‹
› самаву́чка (9)
(10) пакары́цель ‹
› самаву́чка (9)
(11) прыміры́цель ‹
› самавучэ́ннем (12)
(14) законавучы́цель ‹
› самавыбухо́вы (12)
(8) мучы́цель ‹
› самавы́ваз (9)
(10) паручы́цель ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
