STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самавучка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаву́чка мн. самаву́чкі |
| Родны каго? чаго? |
самаву́чкі мн. самаву́чак |
| Давальны каму? чаму? |
самаву́чку мн. самаву́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
самаву́чку мн. самаву́чак |
| Творны кім? чым? |
самаву́чкам мн. самаву́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
самаву́чку мн. самаву́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.
мілагучная, непаўторная, найбагацейшая, сакавітая, старажытная, чароўная, родная
слоўнік эпітэтаўsamavučka — беларуская лацінка
Слова самавучка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самавучка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самавучыцель + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаву́цкі (9)
(9) недаву́чка ‹
› самаву́цкі (9)
(9) недаву́чка ‹
› самаву́цтва (10)
(18) дылетант-недавучка ‹
› самавучы́цель (12)
(7) наву́чка ‹
› самавучэ́ннем (12)
(8) падву́чка ‹
› самавыбухо́вы (12)
(7) вы́вучка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
