самавуцкі

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова самавуцкі
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. самаву́цкая м. самаву́цкі н. самаву́цкае мн. самаву́цкія
Родны каго? чаго?	ж. самаву́цкай, самаву́цкае м. самаву́цкага н. самаву́цкага мн. самаву́цкіх
Давальны каму? чаму?	ж. самаву́цкай м. самаву́цкаму н. самаву́цкаму мн. самаву́цкім
Вінавальны каго? што?	ж. самаву́цкую м. самаву́цкі (неадуш.), самаву́цкага (адуш.) н. самаву́цкае мн. самаву́цкія (неадуш.), самаву́цкіх (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. самаву́цкай, самаву́цкаю м. самаву́цкім н. самаву́цкім мн. самаву́цкімі
Месны у кім? у чым?	ж. самаву́цкай м. самаву́цкім н. самаву́цкім мн. самаву́цкіх

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Раскажаш пра вераб'я, а перакажуць пра жураўля.

(з камара каня рабіць)

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

samavucki — беларуская лацінка

Слова самавуцкі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: