STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самавук
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаву́к мн. самаву́кі |
| Родны каго? чаго? |
самаву́ка мн. самаву́каў |
| Давальны каму? чаму? |
самаву́ку мн. самаву́кам |
| Вінавальны каго? што? |
самаву́ка мн. самаву́каў |
| Творны кім? чым? |
самаву́кам мн. самаву́камі |
| Месны у кім? у чым? |
самаву́ку мн. самаву́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.
Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!samavuk — беларуская лацінка
Слова самавук (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самавук — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самавуцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаво́льства (12)
(5) нубу́к ‹
› самаво́льшчык (12)
(5) цыбу́к ‹
› самаво́ля (8)
(7) недаву́к ‹
› самаву́кам (9)
(5) паву́к ‹
› самаву́цкі (9)
(6) шчаву́к ‹
› самаву́цкі (9)
(5) не́вук ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
