аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова разлучэнка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
разлучэ́нка мн. разлучэ́нкі |
| Родны каго? чаго? |
разлучэ́нкі мн. разлучэ́нак |
| Давальны каму? чаму? |
разлучэ́нцы мн. разлучэ́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
разлучэ́нку мн. разлучэ́нак |
| Творны кім? чым? |
разлучэ́нкай, разлучэ́нкаю мн. разлучэ́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
разлучэ́нцы мн. разлучэ́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вер не сказу, а паказу.
Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.
razlučenka — беларуская лацінка
Слова разлучэнка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік разлучэнка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове разлучэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› разлу́чны (8)
(9) апалчэ́нка ‹
› разлучы́цца (10)
(9) навучэ́нка ‹
› разлучы́ць (9)
(9) вывучэ́нка ‹
› разлучэ́нне (10)
(9) вылучэ́нка ‹
› разлу́шчаны (10)
(8) пашчэ́нка ‹
› разлу́шчаны (10)
(10) спрашчэ́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».