разлучваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў разлучваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	разлу́чваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я разлу́чваю мы разлу́чваем ты разлу́чваеш вы разлу́чваеце ён, яна, яно разлу́чвае яны разлу́чваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. разлу́чвала м. разлу́чваў н. разлу́чвала мн. разлу́чвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты разлу́чвай вы разлу́чвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	разлу́чваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець

Як пачаць бульбасрач. На сямейным застоллі пытаеце:
Навошта бульбу садзіць, калі можна купіць?

razlučvać — беларуская лацінка

Слова разлучваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: