геліянцін

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова геліянцін
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	геліянці́н мн. геліянці́ны
Родны каго? чаго?	геліянці́ну мн. геліянці́наў
Давальны каму? чаму?	геліянці́ну мн. геліянці́нам
Вінавальны каго? што?	геліянці́н мн. геліянці́ны
Творны кім? чым?	геліянці́нам мн. геліянці́намі
Месны у кім? у чым?	геліянці́не мн. геліянці́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!

Якуб Колас, «Новая зямля»

Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?

hielijancin — беларуская лацінка

Слова геліянцін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: