геліянцін

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова геліянцін
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	геліянці́н мн. геліянці́ны
Родны каго? чаго?	геліянці́ну мн. геліянці́наў
Давальны каму? чаму?	геліянці́ну мн. геліянці́нам
Вінавальны каго? што?	геліянці́н мн. геліянці́ны
Творны кім? чым?	геліянці́нам мн. геліянці́намі
Месны у кім? у чым?	геліянці́не мн. геліянці́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Смоўж паўзе, пачаканку вязе.

што б гэта ні значыла

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

hielijancin — беларуская лацінка

Слова геліянцін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: