аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дэнуда́цыя — назоўнік дэпазі́т — назоўнік
канцэпт

дэнцін

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дэнцін
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дэнці́н

мн.  дэнці́ны
Родны
каго? чаго?		 дэнці́ну

мн.  дэнці́наў
Давальны
каму? чаму?		 дэнці́ну

мн.  дэнці́нам
Вінавальны
каго? што?		 дэнці́н

мн.  дэнці́ны
Творны
кім? чым?		 дэнці́нам

мн.  дэнці́намі
Месны
у кім? у чым?		 дэнці́не

мн.  дэнці́нах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

добрае надвор'е — пагода
дрэннае надвор'е — непагадзь (зацяжная непагода)

хто дажджом косіць, той пагодаю сушыць (з нар.)

Старасць — гэта калі чалавек стамляецца жыць.


dencin — беларуская лацінка

Слова дэнцін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дэнцін — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дэпазіт + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дэнудава́ны (10)

(10) страфанці́н ‹

› дэнудацы́йны (11)

(9) серпенці́н ‹

› дэнуда́цыя (9)

(9) тэрпенці́н ‹

› дэпазі́т (7)

(9) геліянці́н ‹

› дэпазі́тар (9)

(8) Валянці́н ‹

› дэпазітар (9)

(10) брыльянці́н ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

цырульня