мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дэпазі́тар — назоўнік дэпазіта́рна — прыслоўе
канцэпт

дэпазітар

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дэпазітар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дэпазітар

мн.  дэпазітары
Родны
каго? чаго?		 дэпазітара

мн.  дэпазітароў
Давальны
каму? чаму?		 дэпазітару

мн.  дэпазітарам
Вінавальны
каго? што?		 дэпазітар

мн.  дэпазітары
Творны
кім? чым?		 дэпазітаром

мн.  дэпазітарамі
Месны
у кім? у чым?		 дэпазітары

мн.  дэпазітарах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

А дранікі смажаць ці пякуць?

Маці ля печы старанна Дранікі з бульбы пячэ. (Смагаровіч)
Назаўтра раніцай, яшчэ Сцепаніда не ўправілася напячы драчонікаў, як у дзедаву хату зайшоў старшыня калгаса. (Рылько)

depazitar — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

назоўнік дэпазітар — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дэпазітарый + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дэнуда́цыя (9)

(14) протапрэсві́тар ‹

› дэнці́н (6)

(10) кампазі́тар ‹

› дэпазі́т (7)

(12) транспазітар ‹

› дэпазіта́рна (11)

(9) рэпазітар ‹

› дэпазіта́рны (11)

(9) аквізі́тар ‹

› дэпазіта́рый (11)

(10) інквізі́тар ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

ныццё