Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 муляць, -яю, -яеш, -яе; незакончанае трыванне
  1. (1 і 2 асоба дзеяслова не ўжыв.). Прычыняць боль, ціснуць, націраць. Лямкі рэчавых мяшкоў паўпіваліся ў размоклыя кажухі і мулялі плечы. ← Аляксей Карпюк. Цэмент, калючыя каменьчыкі набіваліся ў чаравікі і мулялі ступню. ← Міхась Вышынскі. / у безасабовая форма ужыв. [Селянін] за плячыма нёс нешта важкае, яму, відаць, муляла, ён часта спыняўся і папраўляў мяшок. ← Ілья Гурскі.
  2. пераноснае значэнне; каму-чаму і без дапаўнення Турбаваць, непакоіць, трывожыць каго-, што-н.; дакучаць каму-н. Убачыўшы трох мужчын разам ды шчэ плуг каля іх, рэдка хто мог уцярпець, каб не падысці і не пацікавіцца. А падышоўшы, уцягваўся неўзаметку ў гутарку і садзіўся, невыразна адчуваючы, што яму яшчэ муляе нейкая невялікая работа, якую трэба зрабіць да вечара. ← Кандрат Крапіва. [Зарэцкі:] — У мяне часта бывае так, што якая-небудзь ідэя.. муляе ўвесь час, пакуль ад яе не адчэпішся. ← Янка Скрыган.
  •••
  Муляць вочы каму — назаляць каму-н. чым-н.