аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пеначка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пе́начка мн. пе́начкі |
| Родны каго? чаго? |
пе́начкі мн. пе́начак |
| Давальны каму? чаму? |
пе́начцы мн. пе́начкам |
| Вінавальны каго? што? |
пе́начку мн. пе́начак |
| Творны кім? чым? |
пе́начкай, пе́начкаю мн. пе́начкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пе́начцы мн. пе́начках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
у каго адвага, у таго й перавага
— Мілая, толькі ўяві: заснём у абдымках адно аднаго, а рана-раненька ты ўстанеш і прыгатуеш сняданак. Праўда здорава?
— Ведаеш… ідзі ты дадому…
pienačka — беларуская лацінка
Слова пеначка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пеначка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пенашкло + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пенаўтвара́льнік (15)
(9) суке́начка ‹
› пенаўтвара́льны (14)
(14) міні-суке́начка ‹
› пенаўтварэ́нне (13)
(9) пане́начка ‹
› пенашкло́ (8)
(8) сце́начка ‹
› пенашкляны́ (10)
(8) даё́начка ‹
› пенашлакабето́н (14)
(11) баразё́начка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Адпачні ад людзей, а не ад жыцця.