аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сценачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сце́начка мн. сце́начкі |
| Родны каго? чаго? |
сце́начкі мн. сце́начак |
| Давальны каму? чаму? |
сце́начцы мн. сце́начкам |
| Вінавальны каго? што? |
сце́начку мн. сце́начкі |
| Творны кім? чым? |
сце́начкай, сце́начкаю мн. сце́начкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сце́начцы мн. сце́начках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
Калі яна сказала «ты найлепшы», значыць недзе было спаборніцтва.
scienačka — беларуская лацінка
Слова сценачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сценачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сценка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сце́напіс (8)
(14) міні-суке́начка ‹
› сценапі́сец (10)
(9) пане́начка ‹
› сценапі́сны (10)
(7) пе́начка ‹
› сце́нка (6)
(8) даё́начка ‹
› сце́нны (6)
(11) баразё́начка ‹
› сце́нь (5)
(8) плё́начка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.