набулькаць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў набулькаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	набу́лькаць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я набу́лькаю мы набу́лькаем ты набу́лькаеш вы набу́лькаеце ён, яна, яно набу́лькае яны набу́лькаюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. набу́лькала м. набу́лькаў н. набу́лькала мн. набу́лькалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты набу́лькай вы набу́лькайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	набу́лькаўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як прыгожа сказаць кабздзец:
х а л э́ м у с

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

nabuĺkać — беларуская лацінка

Слова набулькаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: