пабулькаць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пабулькаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пабу́лькаць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пабу́лькаю мы пабу́лькаем ты пабу́лькаеш вы пабу́лькаеце ён, яна, яно пабу́лькае яны пабу́лькаюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пабу́лькала м. пабу́лькаў н. пабу́лькала мн. пабу́лькалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пабу́лькай вы пабу́лькайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пабу́лькаўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.

Рыгор Барадулін

— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.

pabuĺkać — беларуская лацінка

Слова пабулькаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: