аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пабулькотванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пабулько́тванне мн. пабулько́тванні |
| Родны каго? чаго? |
пабулько́твання мн. пабулько́тванняў |
| Давальны каму? чаму? |
пабулько́тванню мн. пабулько́тванням |
| Вінавальны каго? што? |
пабулько́тванне мн. пабулько́тванні |
| Творны кім? чым? |
пабулько́тваннем мн. пабулько́тваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пабулько́тванні мн. пабулько́тваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе двое, там рада, дзе трое, там здрада.
— Куды вы палеціце́ адпачываць?
— Я лятаць баюся.
— А вы перад палётам выпіце.
— Як вып'ю, дык мне і тут добра…
pabuĺkotvannie — беларуская лацінка
Слова пабулькотванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пабулькотванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пабуркванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пабу́лькаць (10)
(14) разбалбо́тванне ‹
› пабу́лькванне (12)
(13) выбалбо́тванне ‹
› пабу́лькваць (11)
(13) пагруко́тванне ‹
› пабулько́тваць (13)
(10) дамо́тванне ‹
› пабунтава́ны (11)
(10) замо́тванне ‹
› пабунтава́ны (11)
(10) намо́тванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.