пабуркванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пабуркванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пабу́ркванне мн. пабу́ркванні
Родны каго? чаго?	пабу́рквання мн. пабу́ркванняў
Давальны каму? чаму?	пабу́ркванню мн. пабу́ркванням
Вінавальны каго? што?	пабу́ркванне мн. пабу́ркванні
Творны кім? чым?	пабу́ркваннем мн. пабу́ркваннямі
Месны у кім? у чым?	пабу́ркванні мн. пабу́ркваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

увабра́ць — з'есці ўсё без разбору, без астатку

Варэнікаў украінскіх з вішнямі я зараз бы цэлае вядро ўвабраў... (Даніленка)

Калі ты купіў файны кубачак, а на ім налепачка, а ты перфекцыяніст і не любіш налепкі на кубках і таму зняў тую злашчасную налепку, а там злаліпучы клей і не адмываецца — налі алей (сланечнікавы), пачакай 20 хвілін і памый.

прыходзьце на старнік па лайфхакі

paburkvannie — беларуская лацінка

Слова пабуркванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: