STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пабуркванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пабу́ркванне мн. пабу́ркванні |
| Родны каго? чаго? |
пабу́рквання мн. пабу́ркванняў |
| Давальны каму? чаму? |
пабу́ркванню мн. пабу́ркванням |
| Вінавальны каго? што? |
пабу́ркванне мн. пабу́ркванні |
| Творны кім? чым? |
пабу́ркваннем мн. пабу́ркваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пабу́ркванні мн. пабу́ркваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не гадуючы малога, не будзеш мець і вялікае.
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
paburkvannie — беларуская лацінка
Слова пабуркванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пабуркванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пабурэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пабу́раны (8)
(12) адсмо́ркванне ‹
› пабу́раны (8)
(12) высмо́ркванне ‹
› пабуркава́ць (11)
(12) расто́ркванне ‹
› пабу́ркваць (10)
(11) пату́ркванне ‹
› пабурла́чыць (11)
(12) пацвы́ркванне ‹
› пабурлі́ць (9)
(11) адгы́ркванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
