патуркванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова патуркванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пату́ркванне мн. пату́ркванні
Родны каго? чаго?	пату́рквання мн. пату́ркванняў
Давальны каму? чаму?	пату́ркванню мн. пату́ркванням
Вінавальны каго? што?	пату́ркванне мн. пату́ркванні
Творны кім? чым?	пату́ркваннем мн. пату́ркваннямі
Месны у кім? у чым?	пату́ркванні мн. пату́ркваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

paturkvannie — беларуская лацінка

Слова патуркванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: