аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пагрукотванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пагруко́тванне мн. пагруко́тванні |
| Родны каго? чаго? |
пагруко́твання мн. пагруко́тванняў |
| Давальны каму? чаму? |
пагруко́тванню мн. пагруко́тванням |
| Вінавальны каго? што? |
пагруко́тванне мн. пагруко́тванні |
| Творны кім? чым? |
пагруко́тваннем мн. пагруко́тваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пагруко́тванні мн. пагруко́тваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
а можа «давай прям щас» — гэта «давай са́ма зараз»
?
pahrukotvannie — беларуская лацінка
Слова пагрукотванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пагрукотванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пагрымванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пагру́кванне (11)
(13) прыкрэ́ктванне ‹
› пагруквацца (11)
(14) разбалбо́тванне ‹
› пагру́кваць (10)
(13) выбалбо́тванне ‹
› пагруко́тваць (12)
(14) пабулько́тванне ‹
› пагры́зваць (10)
(10) дамо́тванне ‹
› пагры́зены (9)
(10) замо́тванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.