аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
гемікрані́я — назоўнік гемі́н — назоўнік
канцэпт

гемімарфіт

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова гемімарфіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 гемімарфіт

мн.  —
Родны
каго? чаго?		 гемімарфіту

мн.  —
Давальны
каму? чаму?		 гемімарфіту

мн.  —
Вінавальны
каго? што?		 гемімарфіт

мн.  —
Творны
кім? чым?		 гемімарфітам

мн.  —
Месны
у кім? у чым?		 гемімарфіце

мн.  —
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.


Дзяры мяне, як дранік!

запомні на вы́падак важных сустрэч

hiemimarfit — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

назоўнік гемімарфіт — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове гемін + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› гемікало́ід (10)

(8) астэафі́т ‹

› геміколэктамія (14)

(6) эпіфі́т ‹

› гемікрані́я (10)

(10) пірамарфі́т ‹

› гемі́н (5)

(6) фасфі́т ‹

› геміна́льны (10)

(10) гіпафасфі́т ‹

› геміна́та (8)

(7) сульфі́т ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

тэрмінатар