астэафіт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова астэафіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	астэафі́т мн. астэафі́ты
Родны каго? чаго?	астэафі́та мн. астэафі́таў
Давальны каму? чаму?	астэафі́ту мн. астэафі́там
Вінавальны каго? што?	астэафі́т мн. астэафі́ты
Творны кім? чым?	астэафі́там мн. астэафі́тамі
Месны у кім? у чым?	астэафі́це мн. астэафі́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

asteafit — беларуская лацінка

Слова астэафіт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: