аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова літафіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
літафі́т мн. літафі́ты |
| Родны каго? чаго? |
літафі́та мн. літафі́таў |
| Давальны каму? чаму? |
літафі́ту мн. літафі́там |
| Вінавальны каго? што? |
літафі́т мн. літафі́ты |
| Творны кім? чым? |
літафі́там мн. літафі́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
літафі́це мн. літафі́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
litafit — беларуская лацінка
Слова літафіт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік літафіт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове літвін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› літаўры́ст (9)
(9) гематафіт ‹
› літафа́нія (9)
(9) фрэатафі́т ‹
› літафі́льны (10)
(9) гаметафі́т ‹
› літахімі́чны (11)
(9) крыптафі́т ‹
› літахрамі́раваны (15)
(8) трыхафі́т ‹
› літахрамі́раваны (15)
(8) астэафі́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.