Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 назваць, -заву, -завеш, -заве; -завём, -завяце, закончанае трыванне, каго-што.
  1. Даць імя, назву і пад. каму-, чаму-н. Прыбыткоўскія назвалі сваю дачку Ганнай. ← Кузьма Чорны. Ленін прапанаваў назваць бальшавіцкую партыю Камуністычнай. ← часопіс «Весці АН БССР». // Даць азначэнне (якім-н. словам), ахарактарызаваць; аднесці да ліку каго-, чаго-н. Паселішча гэта нельга было назваць вёскай. ▪ Няхай казкай цябе назавуць, Маладая мая паэма. ← Пятро Глебка.
  2. Сказаць імя, прозвішча, назву каго-, чаго-н., адрэкамендаваць. Незнаёмы хлопец назваў сябе і сказаў, чаго ён сюды прыехаў. ← Якуб Колас. — Эдвард Лявэр, — назваў сябе палонны, паціскаючы на развітанне яшчэ раз хлопцаву руку. ← Кузьма Чорны. Добры дзень, — сказаў.. [Карніцкі] пасля пэўнай паўзы Шынкевічу такім тонам, у якім выразна чулася патрабаванне назваць сябе. ← Макар Паслядовіч. // Паведаміць аб кім-н. Назваць саўдзельнікаў. ▪ [Бацька] назваў.. забойцаў, прасіў адпомсціць, падаць у суд. ← Іван Шамякін. // Ведаць назву. Навокал быў свет жывых істот і рэчаў, якія я ўмеў назваць. ← Янка Брыль.
  3. Сказаць, аб'явіць. Назваць лічбу. Назваць дзень. ▪ [Люба:] — А куды ты паедзеш? — Валя назвала горад. ← Кузьма Чорны. — Колькі трэба заплаціць? — ціха спытаў Ярохін. Пілот назваў суму. ← Іван Шамякін.
  4. Вылучыць куды-н. Выбралі праўленне. Першай у склад яго назвалі Машу. ← Іван Шамякін.
  5. размоўнае слова Тое, што і наззываць. Назваць гасцей поўную хату.