назводнічаць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў назводнічаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	назво́днічаць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я назво́днічаю мы назво́днічаем ты назво́днічаеш вы назво́днічаеце ён, яна, яно назво́днічае яны назво́днічаюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. назво́днічала м. назво́днічаў н. назво́днічала мн. назво́днічалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты назво́днічай вы назво́днічайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	назво́днічаўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

дзіўна быць у адных гадах з людзьмі ў гадах

nazvodničać — беларуская лацінка

Слова назводнічаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: