Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 накласці, -кладу, -кладзеш, -кладзе; -кладзём, -кладзяце; прошлы час наклаў, -клала; загадны лад накладзі; закончанае трыванне
  1. чаго. Кладучы, напоўніць чым-н. Накласці воз дроў. ▪ Баласпай наклаў у .. люльку новую порцыю тытуню, доўга ўмінаў яго цёмным пальцам з прыпухлымі вугламі на суставах. ← Пампей Беразняк. // Палажыць пэўную колькасць чаго-н. Бабка Параска ўзялася за работу. Паклала дроў у печ, падпаліла іх і завінулася з венікам каля хаты, старанна падмятаючы пакойчык. ← Якуб Колас. Палажыў.. [Сцёпка кнігу] у кучу, дастаў другую, трэцюю, наклаў так цэлы стос. ← Алесь Пальчэўскі.
  2. Тое, што і налажыць¹ (у 2-4 і 6 знач.). Антон Харытонавіч змазаў ёдам раны, наклаў павязкі. ← Іван Сіняўскі. Вайна паклала свой адбітак на ўсё жыццё горада і нават на яго выгляд. ← Пятро Дудо. [Ірына Мікалаеўна:] — Хворых ізалявалі. На вёскі, дзе ачагі тыфу, наклалі каранцін. ← Мікола Ткачоў. — Я пакладу на вас штраф, пан упраўляючы, — ледзь пераступіўшы парог, выпаліла Алаіза. ← Лідзія Арабей.
  3. чаго. Развесці (пра агонь). Прынеслі дроў, агню наклалі, У прыску бульбы напяклі. А ноч рассыпала каралі Над гмахам сцішанай зямлі. ← Якуб Колас.
  4. размоўнае слова грубае Набіць каго-н. [Халуста:] — Ліха матары яго! Яшчэ [Сямён] дагоніць ды па шыі пакладзе. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  •••
  Накласці на сябе рукі — тое, што і налажыць на сябе рукі (гл. налажыць).