STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова накладчыца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
накла́дчыца мн. накла́дчыцы |
| Родны каго? чаго? |
накла́дчыцы мн. накла́дчыц |
| Давальны каму? чаму? |
накла́дчыцы мн. накла́дчыцам |
| Вінавальны каго? што? |
накла́дчыцу мн. накла́дчыц |
| Творны кім? чым? |
накла́дчыцай, накла́дчыцаю мн. накла́дчыцамі |
| Месны у кім? у чым? |
накла́дчыцы мн. накла́дчыцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як пяшчотна сказаць рукі:
р у ч а н я́ т к і
правільна: бульбу спярша памыць, потым пачысціць, потым памыць яшчэ раз
і трэба мець калекцыю днушак: для сырога мяса, для хлеба, для гародніны-садавіны і г. д.
nakladčyca — беларуская лацінка
Слова накладчыца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік накладчыца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове наклбол + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› накладна́я (9)
(12) судакла́дчыца ‹
› накладны́ (8)
(10) закла́дчыца ‹
› накла́дчык (9)
(12) самакла́дчыца ‹
› накла́няцца (10)
(12) перакла́дчыца ‹
› наклапата́цца (12)
(17) сурдаперакла́дчыца ‹
› накла́сці (8)
(11) пракла́дчыца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
