аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова адбартоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адбарто́ўка мн. адбарто́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
адбарто́ўкі мн. адбарто́вак |
| Давальны каму? чаму? |
адбарто́ўцы мн. адбарто́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
адбарто́ўку мн. адбарто́ўкі |
| Творны кім? чым? |
адбарто́ўкай, адбарто́ўкаю мн. адбарто́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
адбарто́ўцы мн. адбарто́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лепей драўляная згода, чымся залатая сварка.
Святы спакою, лепей з табою.
У космасе ніхто не пачуе твой крык.
У твітэры ніхто не прачытае твой твіт.
adbartoŭka — беларуская лацінка
Слова адбартоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адбартоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адбаўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адбартава́ць (11)
(14) пераакцэнто́ўка ‹
› адбарто́ўвацца (13)
(11) брызянто́ўка ‹
› адбарто́ўваць (12)
(8) барто́ўка ‹
› адбатава́ць (10)
(11) разбарто́ўка ‹
› адбато́жыць (10)
(9) кварто́ўка ‹
› адбатэ́жыць (10)
(9) шварто́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.