аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова швартоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шварто́ўка мн. шварто́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
шварто́ўкі мн. шварто́вак |
| Давальны каму? чаму? |
шварто́ўцы мн. шварто́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
шварто́ўку мн. шварто́ўкі |
| Творны кім? чым? |
шварто́ўкай, шварто́ўкаю мн. шварто́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шварто́ўцы мн. шварто́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пасаліўшы, есці можна — так сабе
не вельмі (што) — не зусім добры, так сабе
не надта (што) — не вельмі, так сабе
Беларус: я не буду говорить на белорусском, пока все не будут.
Усе: *гавораць па-беларуску*
Беларус: вы говорите с ошибками.
švartoŭka — беларуская лацінка
Слова швартоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік швартоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове швацтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шварто́віць (10)
(10) адбарто́ўка ‹
› шварто́вы (8)
(11) разбарто́ўка ‹
› шварто́ў (7)
(9) кварто́ўка ‹
› шварто́ўны (9)
(8) гарто́ўка ‹
› шварцва́льдскі (13)
(10) дагарто́ўка ‹
› Шварцэнэ́гер (11)
(12) недагарто́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.