STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
змешаны тып скланення
праскланяць слова швартоў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шварто́ў мн. шварто́вы |
| Родны каго? чаго? |
шварто́ва мн. шварто́ваў |
| Давальны каму? чаму? |
шварто́ву мн. шварто́вам |
| Вінавальны каго? што? |
шварто́ў мн. шварто́вы |
| Творны кім? чым? |
шварто́вам мн. шварто́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
шварто́ве мн. шварто́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
кожны робіць памылкі
нармальная рэакцыя: дзякуй, буду ведаць
ненармальная рэакцыя: ідзі ў сраку, душніла, я невук і мне гэта нравіцца
švartoŭ — беларуская лацінка
Слова швартоў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік швартоў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове швартоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› швартава́ць (10)
(5) Ціто́ў ‹
› шварто́віць (10)
(6) найто́ў ‹
› шварто́вы (8)
(8) шпрынто́ў ‹
› шварто́ўка (9)
(6) Расто́ў ‹
› шварто́ўны (9)
(6) Расто́ў ‹
› шварцва́льдскі (13)
(7) хрысто́ў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
