STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дагартоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дагарто́ўка мн. дагарто́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
дагарто́ўкі мн. дагарто́вак |
| Давальны каму? чаму? |
дагарто́ўцы мн. дагарто́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
дагарто́ўку мн. дагарто́ўкі |
| Творны кім? чым? |
дагарто́ўкай, дагарто́ўкаю мн. дагарто́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дагарто́ўцы мн. дагарто́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
Крыўдна, калі ты ў цудоўнай спартыўнай форме, а яна на табе не зашпільваецца.
dahartoŭka — беларуская лацінка
Слова дагартоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дагартоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дагератып + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дагарто́ўванне (13)
(9) кварто́ўка ‹
› дагарто́ўвацца (13)
(9) шварто́ўка ‹
› дагарто́ўваць (12)
(8) гарто́ўка ‹
› дагары́ (6)
(12) недагарто́ўка ‹
› дагарэ́лы (8)
(10) загарто́ўка ‹
› дагарэ́ць (8)
(14) самазагарто́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
