STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самазагартоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самазагарто́ўка мн. самазагарто́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
самазагарто́ўкі мн. самазагарто́вак |
| Давальны каму? чаму? |
самазагарто́ўцы мн. самазагарто́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
самазагарто́ўку мн. самазагарто́ўкі |
| Творны кім? чым? |
самазагарто́ўкай, самазагарто́ўкаю мн. самазагарто́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
самазагарто́ўцы мн. самазагарто́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
абе́руч / абе́ручкі — абедзвюма рукамі
Сямёрка лічыцца шчаслівай.
У слове каханне 7 літар.
samazahartoŭka — беларуская лацінка
Слова самазагартоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самазагартоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самазагатоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самазагартава́льны (17)
(10) дагарто́ўка ‹
› самазагарто́ўванне (17)
(12) недагарто́ўка ‹
› самазагарто́ўвацца (17)
(10) загарто́ўка ‹
› самазагарэ́цца (13)
(17) электразагарто́ўка ‹
› самазагато́ўка (13)
(12) перагарто́ўка ‹
› самазагружа́льна (15)
(8) жарто́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
