пабурчэць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пабурчэць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пабурчэ́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пабурчу́ мы пабурчы́м ты пабурчы́ш вы пабурчыце́ ён, яна, яно пабурчы́ць яны пабурча́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пабурчэ́ла м. пабурчэ́ў н. пабурчэ́ла мн. пабурчэ́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пабурчы́ вы пабурчы́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пабурчэ́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва

Які ён гога! які дока!
Як ён сябе нясе высока!
(Якуб Колас)

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

paburčeć — беларуская лацінка

Слова пабурчэць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: