аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гідрамуфта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гідраму́фта мн. гідрамуфты |
| Родны каго? чаго? |
гідрамуфты мн. гідрамуфт, гідрамуфтаў |
| Давальны каму? чаму? |
гідрамуфце мн. гідрамуфтам |
| Вінавальны каго? што? |
гідрамуфту мн. гідрамуфты |
| Творны кім? чым? |
гідрамуфтай, гідрамуфтаю мн. гідрамуфтамі |
| Месны у кім? у чым? |
гідрамуфце мн. гідрамуфтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.
hidramufta — беларуская лацінка
Слова гідрамуфта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гідрамуфта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гідрамяшалка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гідрамінера́льны (15)
(5) тафта́ ‹
› гідрамо́дуль (11)
(5) ко́фта ‹
› гідрамо́рфны (11)
(5) му́фта ‹
› гідрамяшалка (12)
(5) ва́хта ‹
› гідранамы́ў (10)
(10) брандва́хта ‹
› гідрана́ўт (9)
(9) гаўпвахта ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.