аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
тафрагене́з — назоўнік та́фтынгавы — прыметнік
канцэпт

тафта

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова тафта
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
тафта́

мн. 
Родны
каго? чаго?
тафты́

мн. 
Давальны
каму? чаму?
тафце́

мн. 
Вінавальны
каго? што?
тафту́

мн. 
Творны
кім? чым?
тафто́й, тафто́ю

мн. 
Месны
у кім? у чым?
тафце́

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

пішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас

пісаць асобна:
на жаль

пісаць праз злучок:
то-бок


tafta — беларуская лацінка

Слова тафта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік тафта — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове тахагенератар + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


тафано́мія (9)

(4) а́фта

тафацэно́з (9)

(5) на́фта

тафрагене́з (10)

(9) слаўнафта

та́фтынгавы (10)

(5) ко́фта

тафцяны́ (7)

(5) му́фта

та́х (3)

(10) гідраму́фта


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

збольшага