Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 падставіць, -стаўлю, -ставіш, -ставіць; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Паставіць пад што-н. Ніна наліла вады ва ўмывальнік, тазок падставіла. ← Мікола Лобан. [Халуста] падышоў да скрыні, у якую праз жолаб сыпалася мука. Падставіў далонь і памацаў муку. ← Аркадзь Чарнышэвіч. // Падперці, падтрымаць чым-н. [Максім Сцяпанавіч] падышоў да труны і, калі яе сталі падымаць, падставіў плячо. ← Уладзімір Карпаў.
  2. Наблізіць, прыставіць да каго-, чаго-н. з якой-н. мэтай. — Можна каля вас прысесці? — спытала [Людміла] салодкім галаском. — Проша, проша! — прамовіў Лабановіч і падставіў ёй крэсла. ← Якуб Колас. — Ды вы сядайце, сядайце, — падставіў бліжэй да стала два крэслы стары, — Сцяпан Ігнатавіч зараз павінен з'явіцца. ← Алесь Пальчэўскі. // Наблізіўшы або павярнуўшы, зрабіць даступным для каго-, чаго-н. Сева нехаця падставіў.. [бацьку] шчаку, хуценька ўзяў чамадан і палез з маці ў аўтобус. ← Уладзімір Карпаў. Васіль памаўчаў. Адышоў ад манумента да абрыву, зноў падставіў твар салёным пырскам. ← Іван Шамякін.
  3. Паставіць узамен, замяніць кім-, чым-н. Падставіць лічбу ў формулу. ▪ Наталля падышла да Рыгора, каб запрасіць на круг, той ветліва падставіў Уладыся Варэйку. ← Янка Скрыган.
  •••
  Падставіць нагу (ножку) — а) паставіць сваю нагу так, каб аб яе спатыкнуўся другі чалавек; б) пераноснае значэнне зрабіць непрыемнасці пашкодзіць каму-н. [Максім:] — Яно я і сам думаў паспрабаваць шчасця, але саступаю. Сваім нагу не падстаўлю. ← Алесь Асіпенка.
  Падставіць (свой) лоб — прыняць на сябе нейкі ўдар.