Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 уставіць, устаўлю, уставіш, уставіць; закончанае трыванне, што.
  1. Паставіць, змясціць унутр, у сярэдзіну чаго-н. Уставіць шкло ў раму. ▪ [Сымон] зайшоў у свіронак, забраў Андрэеву асьміну, якую перад гэтым склаў і ўставіў новае дно, і панёс яе да Андрэя. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Калі з алмазнага пярсцёнка ўставіць у разец крышталь — пад ім засвішчуць стружкай тонкай тытан і бранявая сталь. ← Аляксей Русецкі. // Сказаць, уключыўшы ў чыю-н. размову сваю заўвагу і пад. Стане ажыўлена і весела, глядзіш — ужо нехта кінуў жарт, другі ўставіў трапнае слова, дружны смех нібы ўскалыхнуў сцены. ← Тарас Хадкевіч. — Праўда, Алесь, прыходзь, каяцца не будзеш, — уставіў сваё слова і Мікітка. ← Іван Сіняўскі. // Запісаць, упісаць куды-н. З вамі адкрыта, а вы, як толькі што, і ўставіце прозвішча ў артыкул. ← газета «Літаратура і мастацтва». // Унесці дадатак у рукапіс. Уставіць прапушчанае слова.
  2. Заняць, укрыць усю паверхню. Умомант пасярод пакоя паставілі стол, накрылі яго абрусам, уставілі бутэлькамі і смажанінай. ← Мікола Лупсякоў. Назаўтра, каля паўдня, увесь заямнінскі дзядзінец уставілі фурманкі. ← Алесь Пальчэўскі.
  3. Пільна глядзець на каго-, што-н. Мальвіна вушы навастрыла, у мужа ўставіла свой зрок. ← Якуб Колас.
  •••
  Уставіць вочы — тое, што і уставіць (у 3 знач.).
  Уставіць мазгі — прымусіць зразумець памылку, змяніць погляд, думку.
  Уставіць свае тры грошы — тое, што і уткнуць свае тры грошы (гл. уткнуць).